در ستاره باران آسمان

ميان احساس من

تا احساس تو

نگاهيست از جنس ماندن...

از دستات من تا نگاهت

دريايست به وسعت عشق...

حس بودنت را فلسفه می کنم

در این بی فلسفگی ها...

و روي قلب آسمان مي نويسم:

كه ماه..

فقط با نگاهت ابهت مي گيرد...