کاسه آب دیوژن (از استاد محمد علی بهمنی)
پاک کن را بر میدارم
و...ردیف غزلهایم را
پاک میکنم
من و دریا غزلی ناب سرودیم از تو
غزلی مثل تو نایاب سرودیم از تو
-----------
من و دریا غزلی ناب
غزلی مثل تو نایاب
چه قیافه بی تفاوتی دارند
-قافیه ها-
می خیالم:
ما که قرنهاست قافیه را باخته ایم
و...پاکشان میکنم
من و دریا غزلی ناب
غزلی مثل تو نایاب
----------
من و دریا غزلی
غزلی مثل تو
.
من خیالاتی ام
به شتاب انسان امروز
به کاسه آب "دیوژن"
به بی وزنی
-می اندیشم
و...
پاک کن را باز برمیدارم
من
دریا
غزل
تو.
-دیوژن یا دیوجانس=فیلسوف یونانی-همو که در روز چراغ بر میداشت و در کوچه های آتن به دنبال انسان می گشت.
دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر
کز دیو و درد ملولم و انسانــــــــم آرزوست
مولانا
گفته اند که با قناعت زندگی میکرد و تنها کاسه ای را برای نوشیدن با خود داشت که آن را هم با دیدن چوپانی که با کف دست می نوشید به دور افکند و گفت چه بار بیهوده ای را حمل می کردم!
و اکنون بنده با اجازه جناب استاد بهمنی!
باز هم پاک کن را برمیدارم و...!
تو.
!!!